Wat het actueel oordeel is — en waarom het zwaarder gaat wegen
Het actueel oordeel is de momentopname van de belastbaarheid op het moment van de WIA-aanvraag, rond week 93. Het vertelt waar de werknemer functioneel staat na twee jaar re-integratie: wat kan wel, wat (nog) niet, en wat is de verwachting.
Met het wetsvoorstel dat het medische oordeel van de bedrijfsarts leidend maakt bij de RIV-toets, wordt dit document belangrijker dan ooit. Het UWV toetst de belastbaarheid die ú heeft vastgesteld niet opnieuw — mits die navolgbaar is onderbouwd. Dat verschuift de aandacht van "klopt het" naar "is het te volgen".
Wat erin hoort — en wat niet
Een bruikbaar actueel oordeel beschrijft de huidige functionele mogelijkheden en beperkingen, de relatie tot de eerdere probleemanalyse en FML, en de prognose. Het is concreet en functioneel geformuleerd: niet "beperkt belastbaar", maar wat dat betekent voor zitten, staan, concentreren of werktijden.
Wat er níet in hoort — althans niet in het deel dat de werkgever ontvangt — is medische informatie: diagnoses en behandelingen vallen onder uw beroepsgeheim. De werkgever en het UWV krijgen het oordeel over inzetbaarheid, niet de medische onderbouwing. Die scheiding bewaken is geen formaliteit, maar een wettelijke verplichting.
Een opbouw die aansluit op de rest van het dossier
Het actueel oordeel staat nooit op zichzelf. Het is het sluitstuk van een lijn die begon bij de probleemanalyse en liep via de FML, het plan van aanpak en de evaluaties.
De sterkste oordelen verwijzen expliciet naar die voorgeschiedenis: hier stonden we bij aanvang, dit is er gebeurd, en daarom is dit de huidige stand. Wie die rode draad zichtbaar maakt, levert een oordeel dat een buitenstaander binnen enkele minuten kan volgen — precies wat een leidend oordeel onder de RIV-toets vraagt.
Veelgemaakte fouten
De eerste klassieker is het oordeel dat de eerdere documenten tegenspreekt: een belastbaarheid die niet rijmt met de FML of de probleemanalyse roept direct vragen op. Het UWV leest het dossier als geheel.
De tweede is vaagheid. Een algemene kwalificatie zonder functionele onderbouwing is niet navolgbaar en daarmee kwetsbaar. En de derde: medische details die in het werkgeversdeel belanden — een privacyfout met gevolgen. Houd de scheiding tussen oordeel en onderbouwing strikt.
Sneller naar een onderbouwd concept
Het overtypen en herformuleren van wat al in het spreekuur is besproken, is het deel van het actueel oordeel dat de meeste tijd kost en geen medisch oordeel vraagt. ProceLexa zet uw spreekuur om in een concept dat de functionele belastbaarheid alvast ordent en de scheiding tussen oordeel en medische informatie respecteert.
U beoordeelt, corrigeert en stelt vast: het oordeel en de afweging blijven volledig bij u. Wat u terugkrijgt is tijd — tijd die naar de inhoud gaat, niet naar de vorm.