Wanneer en waarom u de probleemanalyse opstelt
Binnen de Wet verbetering poortwachter stelt de bedrijfsarts uiterlijk in week 6 van het verzuim een probleemanalyse op. Dit document is het fundament onder het plan van aanpak: het beschrijft waarom iemand niet (volledig) kan werken, wat er nog wél mogelijk is, en wat het verwachte herstel is.
Omdat alle latere documenten — plan van aanpak, evaluaties, uiteindelijk het actueel oordeel — hierop voortbouwen, betaalt een zorgvuldige probleemanalyse zich het hele traject terug. Een vage start leidt tot vage vervolgstappen en, twee jaar later, tot een lastig te toetsen re-integratieverslag.
Wat erin hoort — en wat niet
Een bruikbare probleemanalyse bevat in de kern vier dingen: de actuele situatie, de functionele beperkingen én mogelijkheden, de prognose, en een advies voor het plan van aanpak.
Wat er nadrukkelijk niet in hoort — althans niet in het deel dat de werkgever ontvangt — is medische informatie: diagnoses, behandelingen of klachten die onder uw beroepsgeheim vallen. De werkgever heeft recht op het oordeel over belastbaarheid en inzetbaarheid, niet op de medische onderbouwing daarvan. Die scheiding bewaken is geen formaliteit, maar een wettelijke verplichting.
De checklist
Loop voor elke probleemanalyse deze punten langs:
• Is de aanleiding van het verzuim feitelijk en zonder waardeoordeel beschreven? • Staan de beperkingen functioneel geformuleerd (wat kan iemand wel/niet in termen van handelingen, niet in termen van diagnose)? • Zijn de resterende mogelijkheden net zo concreet benoemd als de beperkingen? • Is er een onderbouwde prognose: herstel verwacht, gedeeltelijk, of nog onzeker? • Bevat het een richtinggevend advies voor het plan van aanpak? • Is medische informatie consequent gescheiden gehouden van het werkgeversdeel? • Is de tekst leesbaar voor een niet-medische lezer (werkgever, arbeidsdeskundige, UWV)?
Veelvoorkomende fouten
De meest voorkomende misser is de probleemanalyse die alleen beschrijft wat iemand níet kan. Daarmee mist u de basis voor re-integratie: het UWV en de arbeidsdeskundige hebben juist de mogelijkheden nodig om passend werk te kunnen zoeken.
Een tweede klassieker is de te medische formulering. Niet alleen privacygevoelig, maar ook minder bruikbaar: een werkgever kan niets met een diagnose, wel met "kan niet langdurig staan". En tot slot: de analyse die te lang op zich laat wachten. De termijn van week 6 is hard; te laat opgestelde documenten lezen als een trage start van het hele traject.
Sneller naar een goed concept
Een goede probleemanalyse vraagt vooral om scherp formuleren — en dat kost tijd op de momenten dat u die het minst heeft. ProceLexa zet uw spreekuur om in een concept-probleemanalyse die de structuur en de scheiding tussen oordeel en medische informatie al respecteert.
U houdt de regie: het concept is een vertrekpunt dat u beoordeelt en corrigeert, nooit een rapport dat ongezien de deur uitgaat. Zo gaat de tijd naar de afweging die alleen u kunt maken, niet naar het overtypen ervan.